Tasavvuf ehli der ki: "Aradığın Seni arayandır." Sen O’na yaklaştığını zannederken, aslında aradaki perdeleri tek tek indiriyor ve her perdenin arkasında kendi hakikatinle burun buruna geliyorsun. Bu, bir "vuslat" zannıyla yola çıkıp bir "yüzleşme" fırtınasına tutulmaktır. Bu yüzden mesafe "milimetrik"tir. Çünkü gidilecek bir yol yoktur, aşılacak bir "kendi" vardır. Yolun "Ona doğru" olması, ruhun pusulasıdır; ama "değil aslında" dedirten o sır, varılacak yerin zaten senin içinde mühürlü olmasıdır. İnsan, kendi kalbindeki o bir milimlik merkeze ulaşabilmek için bütün dünyayı turlamak zorunda kalır. Çünkü insan, en yakınındaki hakikati görebilmek için en uzak yollardan geçmeye muhtaç bir gariptir.
Yüzleşmek henüz değil, yüzleşmek korkutucu. Bunca gidiş çok acılıydı Rabbim ve hâlâ gidiyor olmanın da bunca acısı. Bunca gitmenin gidemeyiş olma ihtimali o yüzden biraz fazla acı. Acı, gidişin kanıtıdır. Gidemeyen canı yanmaz, gidemeyen uçurumun kenarında rüzgarı hissetmez. "Bunca acı çektim, hala mı oradayım?" sorusuna ilahi cevap belki de şudur: "Sen oradaydın, ama aynı sen değildin." Yolun milimetrik olması bundandır. O bir milimlik kayma, senin dünyandaki en büyük devrimdir. Beni duamdan ve kelimemden yakalayan sen, unumu elemedim çünkü eleğim kayıp. Yâre son bir bakış atmak gibi, kendimi bir uçurumun kenarında tutmak gibi kıyamın.
Rabbim! Bunca gidişin ardından hala gidememiş olmak, belki de Senin bizi kapından ayırmama lütfundur. Eleği kaybetmen, bizi bu tozun içinde "Seni" ararken diri tutmandır. Eğer gidemeyişimiz Senin katında bir "durmak" ise, biz bu milimetrik sancıya razıyız. Çünkü biliyoruz ki; uçurumun kenarında tuttuğun kul, aslında elinden tuttuğun kuldur. Zira gerçek vuslat, varılan menzilde değil, o bitmeyen gidişin acısındadır. "Bu satırları, yolu bitirmiş birinin kibriyle değil; o uçurumun kenarında, rüzgârda savrulan ununu avuçlarında tutmaya çalışan bir yolcu mahcubiyetiyle kaleme aldım. Eğer bu metin kalbinizde milimetrik bir sızıya sebep olduysa, korkmayın. Bu, hâlâ yolda olduğunuzun ve eleğinizin 'başka bir hakikat' için bizzat Sahibi tarafından saklandığının nişanesidir. Bazen gidememek, varılabilecek en doğru yere çivilenmektir."
