Hayat, bitmek bilmeyen bir gidişler ve gelişler manzumesidir. Çoğu zaman gidenin boşluğuna takılıp kalır, gelenin getirdiği müjdeyi ıskalarız. Oysa ruhun selameti için kadim bir kural vardır: Gidenin yolları açılacak ki, gelen sımsıkı kucaklanabilsin. Bu, bir vazgeçiş değil; aksine, hayatın akışına duyulan derin bir hürmettir. Bugünlerde hepimizin en çok ihtiyaç duyduğu şey, kalbi o ağır ve gri yüklerinden azat etmektir. Zihnimize pranga vuran ne kadar kırgınlık, ne kadar hüzün varsa; hepsini bir uçurtmanın kuyruğuna bağlayıp gökyüzünün sonsuz boşluğuna salma vaktidir bu. Çünkü biz, güzel olandan gayrısını unutmaya niyet ettikçe hafifleriz.
Önümüzde aşılacak sarp dağlar, yürünecek tozlu düzlükler olabilir. Hatta bazen, engin denizleri geçmek için yürümek yetmez; bir kuşun kanadındaki o saf tevekkülle uçmak gerekir. İnsan, kendi içindeki "biiznillah" (Allah’ın izniyle) sırrına erdiğinde, imkânsız görünen yollar birer birer önünde açılır. Dağlar eğilir, denizler kanat olur. İşte bu arınma mevsiminde heybemizde sadece öz olanlar kalsın. Toprağı delen bir çiçeğin cesareti, gökten süzülen yağmurun merhameti, bir çocuğun gülüşündeki masumiyet ve gökyüzünü arşınlayan bir kuşun hürriyeti gibi.
Kalbin arınma mevsimi, aslında insanın kendine ve hakikate dönme mevsimidir. Yaradılışın bu eşsiz dokusuna, çiçeği ve kuşu güzelliklerle yaratan Rabb’e sımsıkı sarıldığımızda; hüzün sadece bir anı, zorluk ise bir imtihan olarak kalır geride. "Biz güzel olandan gayrısını unutacağız." Bu cümle, bir unutkanlık vaadi değil, bir seçici farkındalık manifestosudur. Hüznü uçurtmaya takıp salanlar, gökyüzünün mavisini herkesten daha net görürler. Çünkü kalbin arınma mevsiminde, sadece güzelliğin ebedi şarkısı duyulur. Değerli okur bugün kendine bir iyilik yap: Seni yoran hatıraları, "keşke"leri ve o ağır kederleri rüzgâra bırak. Avuçlarını sadece çiçekler, kuş sesleri ve umut için aç. Yolun yokuş olması, zirveye yaklaştığının habercisidir. Güzelliği görmeyi seçtiğinde, hayatın da sana güzelliklerle cevap verdiğini göreceksin. Sen kalbini temiz tut ki, arınma mevsimin hiç bitmesin.
