Her boşanma iki yetişkin arasında başlar. Ama ne yazık ki çoğu zaman üçüncü bir kişi de bu savaşın içine çekilir. O kişinin ne avukatı vardır, ne söz hakkı ne de kendini savunacak gücü… O kişi çocuktur.
Çocuklar anne ve babalarının kavgasını çözmek zorunda değildir. “Annen bunu neden yaptı?” “Babanı ara da söyle.” “Sence kim haklı?” Masum gibi görünen bu cümleler, aslında çocuğu hiç ait olmadığı bir mahkemenin hakemi yapar.
Oysa çocuk karar veremez. Çünkü annesini de sever, babasını da…
Birini seçmek, diğerinden vazgeçmek gibi gelir ona.
İşte tam da bu yüzden bazı çocuklar konuşmamayı seçer. Bazıları içine kapanır, bazıları öfkesini arkadaşlarına yöneltir, bazıları ise herkesi mutlu etmeye çalışan sessiz bir yetişkin gibi davranmaya başlar. Ama hiçbir çocuk, çocukluğunu erken büyüyerek yaşamamalıdır.
Boşanma sürecinde çocukların en büyük ihtiyacı açıklamalar değildir; en büyük ihtiyaçları güvendir. “Ben yine sevilecek miyim?” “Babam yine gelecek mi?” “Annem beni bırakmayacak değil mi?” İşte onların gerçek soruları bunlardır.
Hiçbir çocuk anne ya da babasının sırdaşı değildir. Hiçbir çocuk ebeveynlerinin terapisti değildir. Ve hiçbir çocuk, anne ile babası arasında hakem olmak zorunda değildir. Çünkü hakem düdüğü çalan çocuk, oyunu değil; çocukluğunu kaybeder.
Anne ve baba birbirlerine kırılabilir, yollarını ayırabilir. Ama çocuk söz konusu olduğunda aynı cümlede buluşabilmelidir: “Biz eş olmayı bıraktık. Ama senin anne ve baban olmaktan asla vazgeçmeyeceğiz.” İşte çocukların en çok duymaya ihtiyaç duyduğu cümle budur. Boşanmanın en ağır yükü, çoğu zaman en küçük omuzlara bırakılır. Oysa çocukların omuzlarında okul çantası olmalıdır; yetişkinlerin kırgınlıkları değil.
Saniye Öğretmenin Notu:
Bir çocuğa sorulmaması gereken en ağır soru şudur: “Sence kim haklı?”
Çünkü çocuk, anne ve babasını iki ayrı insan olarak değil; tek bir güven duygusu olarak sever. Ona taraf seçtirdiğiniz gün, aslında çocukluğundan bir parça almış olursunuz.
Çocuklar anne ve babalarının kavgasını kazanmak istemez. Sadece ikisini de kaybetmemek ister.
Çocuk hakem değildir. Tanık değildir. Taraf değildir. Çocuk sadece çocuktur.
Saniye Türkay
Örüntü Çocuk Gelişimi Ve Danışmanlık


